Birdenbire vuran hüzünlere alışığım. Buz gibi havada oturup ıslak bir bankta denizin en mavisini aramaya, en uzağa bakmaya alışığım hep. Aşklara da alışığım, sevmelere de , sevilmelere de, terketmelere de... Oyunlara da alışığım. Kabul etmelere de... Çekip giderken izlemeye de... Sana alışamıyorum. Sürprizlerin, sözlerin, yaşadığımız ufak ayrıntılar... Hiçbiri daha önceki hiçbir tecrübemin yardımını kabul etmiyor ve ben hep çaylak kalıyorum bu ilişkide. Seni bile tecrübe etmeden her gün yeniden yaşıyorm. Garip.! Fazla melankolik bir hatunum.. Kabul.!
skip to main |
skip to sidebar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder