Hayata bakış açımı değiştiren bir yeni yaş kutladım. İyi ki doğdum dedirten çok şey oldu, neden dedirten üzen, hırpalayan şeyler de oldu. Benim için en özel şey şuydu ki, sevdiğim tanımlarla dolu kutlamalar.... Mesela bir şekilde koptuğum, kopmak zorunda olduğum birinin küt diye ansızın sevilesi güzel insan iyi ki varsın demesiydi... Unutulmamanın verdiği dayanılmaz kalp çarpıntısıydı...Yeni yaşımla çok şey değişti. Kıskanç kimliğimle boğduğum bir sevgili olmaktn kurtuldu sevgilim. Eski, yeni, bugün, yarın hayatındaki herkesi ona verdim. Al hatıraların senin, ver hatıralarım benim, işte onlara yaptıkların, işte istemediklerim de şunlar, tamam anlaşıldı denildi el sıkışıldı anlaşmalar imzalandı... Gitmek için çıktığım yolların bir çoğunun sonunu göremeden döndüm. Bir çoğu için ciddi kararlar aldım, sona yaklaşmadan sonu buldum...
Aşk tariflerini bir başkası için yaparken neler söyler insan, anladım. Bilemedim nasıl saklanır geçmişin yaraları. Bilemedim nasıl sarılır. Nasıl daha çok sevilir, daha çok sakınılır.? Sadece sustum şimdilik. Yeni bir darbeyi beklerken, pek de gönüllü girmediğim savaşların tazminatlarını ödemeye koyuldum. Şu kadar ay vade yapalım ağır gelir bu yük dedim, yok olmaz dediler, ne varsa söküp aldılar, tükendim, bezdim, bunaldım, usandım.... Uslandım.
